ผู้ประท้วงฝ่ายค้านในปากีสถาน สร้างสถานการณ์เพื่อหวังรัฐประหาร

ใจ อึ๊งภากรณ์

ผู้ประท้วงจากพรรคการเมืองและกลุ่มศาสนาที่คัดค้านรัฐบาล กำลังสร้างสถานการณ์ตามท้องถนน เพื่อหวังให้กองทัพทำรัฐประหารโค่นล้มรัฐบาลของนายกรัฐมนตรี นาวาซ์ ชาริฟ

นาวาซ์ ชาริฟ นักการเมืองมือเก่าที่เคยดำรงตำแหน่งหลากหลายรวมถึงนายกรัฐมนตรีในอดีต เป็นหัวหน้าพรรคสันนิบาตมุสลิม นอกจากนี้ครอบครัวของ ชาริฟ คุมแคว้นพันจาป ชาริฟ เป็นนัการเมืองที่มีเรื่องอื้อฉาว และในการบริหารประเทศไม่เคยทำอะไรเพื่อคนจน

นาวาซ์ ชาริฟ ชนะการเลือกตั้งเมื่อปีที่แล้วด้วยคะแนนเสียงส่วนใหญ่ หลายคนตั้งความหวังว่าการเลือกตั้งครั้งนั้นจะนำไปสู่การพัฒนาประชาธิปไตยหลังยุคเผด็จการทหาร

อย่างไรก็ตาม อิมราน คาน นักกิฬาชื่อดัง และหัวหน้าพรรค “ขบวนการเพื่อความยุติธรรมปากีสถาน” กล่าวหาว่ามีการโกงการเลือกตั้ง และ คาน เรียกร้องให้ นายก ชาริฟ ลาออก

อิมราน คาน เป็นนักการเมืองฉวยโอกาสที่พยายามสร้างภาพให้ตนเอง เช่นด้วยการเดินขบวนต่อต้านการปราบปรามประชาชนทางเหนือโดยกองทัพ แต่การเคลื่อนไหวดังกล่าวถูกยกเลิกไปในไม่ช้า

คาน ทำแนวร่วมในการต่อต้านรัฐบาลกับ ทาหิร ควาดรี ซึ่งเป็นอิหม่ามที่เป็นพลเมืองของประเทศคานาดา และเป็นหัวหน้าขบวนการ อาวามิ เทรีค ซึ่งบริหารโรงเรียนศาสนาในปากีสถาน ทาหิร ควาดรี หันหลังให้กับการเลือกตั้งและเรียกร้องให้มีรัฐบาลแต่งตั้งของ “ผู้เชี่ยวชาญ”

การประท้วงของฝ่ายค้านตอนนี้สร้างความไม่สงบในสังคมมาก และหลายคนมองว่าเป็นการกระทำเพื่อเชิญทหารเข้ามาทำรัฐประหารอีกครั้ง

pakistan_mass_anti-government_protests_53_2808x1872_8 _77284343_023693125-1

     ในขณะที่พรรคและกลุ่มการเมืองฝ่ายขวาทะเลาะกัน กองทัพก็เก็บตัวไว้โดยอ้างความ “เป็นกลาง” แต่กองทัพปากีสถานไม่เคยเป็นกลาง ในรอบ 65 ปีที่ผ่านมา ปากีสถานมีรัฐบาลเผด็จการทหารนานถึง 34 ปี

8897

     ปากีสถานเป็นประเทศที่ประดิษฐ์ขึ้นในช่วงที่อังกฤษให้เอกราชกับอินเดีย เมื่อก่อนจะแยกเป็นสองส่วนก่อนที่บังกลาเทศจะต่อสู้เพื่อเอกราช นอกจากนี้ปากีสถานเป็นประเทศทีสร้างบนพื้นฐานการนับถือศาสนาอิสลามอย่างเดียว ไม่มีวัฒนธรรมหรือประวัติศาสตร์ร่วมแต่อย่างใด ดังนั้นสถาบันที่มีอำนาจและความเข้มแข็งมากที่สุดคือกองทัพ ซึ่งนอกจากจะคุมกำลังอาวุธแล้ว ยังคุมวิสาหกิจขนาดใหญ่อีกด้วย พรรคการเมืองต่างๆ อ่อนแอกว่ามาก

สถานการณ์ในปากีสถานอาจคล้ายไทยเมื่อต้นปีนี้ในบางแง่ แต่แตกต่างตรงที่ปากีสถานขาดขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยอย่างที่ไทยมีมานาน นอกจากนี้พรรคการเมืองทุกพรรคที่ขึ้นมามีอำนาจ ไม่เคยทำอะไรเพื่อคนจนเลย

Advertisements