ขั้นตอนล่าสุดในการจัดระบบประชาธิปไตยปลอม

ทุกวันที่ผ่านไปหลังรัฐประหาร 22 พ.ค. เราเห็นขั้นตอนต่างๆ ของเผด็จการทหาร และพวกประจบสอพลอ เพื่อออกแบบระบบประชาธิปไตยจอมปลอมภายใต้ตีนทหาร ซึ่งคล้ายๆ กับรูปแบบพม่า คือให้มีรัฐธรรมนูญและการเลือกตั้ง แต่ไม่มีเสรีภาพจริงและประชาชนถูกจำกัดสิทธิในการเลือกรัฐบาล โดยที่รัฐบาลไหนที่ขึ้นมาก็ต้องถูกควบบคุมโดยคนที่ไม่เคยมาจากการเลือกตั้ง

1. กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ เสนอควบรวมคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และผู้ตรวจการแผ่นดินเข้าด้วยกัน เราทราบดีว่าคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติปัจจุบัน ไม่มีผลงานอะไรในการปกป้องสิทธิเสรีภาพของประชาชน แต่พวกเผด็จการต้องการหลักประกันว่าในอนาคตองค์กรแบบนี้จะไม่มีวันอยู่ภายใต้คณะทำงานที่เน้นสิทธิมนุษยชนอย่างจริงจัง

2. การจัดการเลือกตั้ง กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ เสนอยุบคณะกรรมการการเลือกตั้ง และกำหนดให้มีคณะกรรมการดำเนินการจัดการเลือกตั้ง โดยให้ผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งประกอบด้วย ปลัดกระทรวงกลาโหม ปลัดกระทรวงอื่นๆ และผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ แต่งตั้งข้าราชการในหน่วยงานละ 1 คน สรุปแล้วให้พวกที่ถูกแต่งตั้งโดยทหารคุมการเลือกตั้งในอนาคต

3. กฎหมาย “เศรษฐกิจดิจิทัล-มั่นคงไซเบอร์” เพื่อเพิ่มอำนาจดักฟังและปราบปรามผู้คิดต่าง

4. การถอดถอนอดีตนายกยิ่งลักษณ์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนในการทำลายพรรคการเมืองของทักษิณ

ในอนาคตเราจะเห็นมาตรการอื่นๆ คายออกมาจากปากหมาของเผด็จการ

Advertisements

วินสตัน เชอร์ชิล นักการเมืองล้าหลัง ป่าเถื่อน ที่เหยียดสีผิว

ใจ อึ๊งภากรณ์

เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีหลัง วินสตัน เชอร์ชิล ตาย เราควรทำความเข้าใจกับนักการเมืองปฏิกิริยาของอังกฤษคนนี้

วินสตัน เชอร์ชิล เป็นตัวแทนของชนชั้นปกครองอังกฤษที่ชอบใช้อำนาจดิบและความป่าเถื่อน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชนชั้นตัวเอง

การที่ เชอร์ชิล นำการต่อสู้ของอังกฤษกับเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดชังพวก ฟาสซิสต์ หรือนาซี แต่อย่างใด ก่อนที่จะเกิดสงครามเขาอยากผูกมิตรกับเยอรมัน และเคยชมผู้นำเผด็จการฟาสซิสต์ มุสุลีนี ของอิตาลี่ เชอร์ชิล พูดว่า “ขบวนการฟาสซิสต์ของคุณเป็นประโยชน์ต่อชาวโลกมาก เพราะต้านฝ่ายสังคมนิยมได้อย่างดี”

ในความเป็นจริง เชอร์ชิล นำการต่อสู้กับเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง เพราะเกรงว่าเยอรมันภายใต้ฮิตเลอร์จะเป็นคู่แข่งจักรวรรดินิยมกับอังกฤษ

เชอร์ชิล เป็นคนเหยียดเชื้อชาติที่น่ารังเกียจ เขาเคยพูดว่า “ผมเกลียดคนอินเดีย พวกนี้เป็นคนน่าขยะแขยงที่มีศาสนาที่น่าขยะแขยง” ในปี 1943 ในขณะที่อินเดียอยู่ใต้การปกครองของอังกฤษท่ามกลางสงครามโลก เชอร์ชิล จงใจปล่อยให้ประชาชนในรัฐเบงกอล์อดตาย 4 ล้านคน ทั้งๆ ที่อินเดียมีอาหารเพียงพอ

เชอร์ชิล ด่า มหาตมะ คานธี ว่าเป็นคนป่าเถื่อนที่ “ควรจะถูกมัดตัวไว้ให้ช้างกระทืบตาย” เพราะ คานธี กล้าเรียกร้องให้อินเดียมีอิสรภาพจากอังกฤษ

ในอิรัก ในปี 1920 เชอร์ชิล สั่งให้กองทัพอากาศอังกฤษทิ้งระเบิดก๊าซพิษใส่ชาวเคอร์ด ทางเหนือของประเทศ แล้วพอมีคนวิจารณ์ความป่าเถื่อนนี้ ก็ลั่นออกมาว่า “ผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไปแคร์กับชีวิตชนเผ่าล้าหลัง”

ในไอร์แลนด์ เชอร์ชิล ส่งกองกำลังทหารไม่ทางการ ที่ใส่ชุดเครื่องแบบ “ดำ-กากี” ไปใช้ความรุนแรงฆ่าฟันและข่มขืนประชาชน เพื่อหวังทำลายขบวนการกู้ชาติของไอร์แลนด์

ในอังกฤษ ในปี 1911 เชอร์ชิล สั่งให้ทหารและเรือรบ เข้าไปยึดเมืองอตสาหกรรมสำคัญๆ เพื่อปราบปรามขบวนการแรงงานและกระแสการนัดหยุดงาน มีการยิงพลเรือนตายหลายคน แต่รัฐบาลพยายามปกปิดความจริง

วินสตัน เชอร์ชิล ไม่ใช่คนที่น่าเชิดชูหรือเคารพแต่อย่างใด เขาเป็นนักการเมืองล้าหลัง ที่เหยียดสีผิว และพร้อมจะใช้ความรุนแรงป่าเถื่อนกับชนชั้นของเราทั่วโลก

พรรคซ้าย “ไซรีซา” ชนะการเลือกตั้งในกรีซ

ใจ อึ๊งภากรณ์

ในการเลือกตั้งที่ประเทศกรีซ พรรคแนวร่วมซ้าย “ไซรีซา” (Syriza) ซึ่งมีรากฐานจาก กลุ่มสังคมนิยมหลากหลาย เช่นกลุ่มตรอทสกี้ กลุ่มเหมาอิสต์ กลุ่มเฟมินิสต์ และกลุ่มรักสิ่งแวดล้อม ได้รับชนะในการเลือกตั้งแบบขาดลอย นับว่าเป็นชัยชนะของพรรคซ้ายในยุโรปที่สำคัญเป็นประวัติศาสตร์ มันเป็นการตบหน้าพวกนายทุนใหญ่และนักการเมืองเสรีนิยมกลไกตลาดทั่วยุโรป

นอกจากนี้ชัยชนะของ ไซรีซา เป็นสิ่งสำคัญที่หยุดยั้งการขึ้นมาของพรรคฟาสซิสต์ ที่ชอบฉวยโอกาสโทษคนผิวดำหรือคนมุสลิม เมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ

ชัยชนะของไซรีซา เป็นผลมาจากวิกฤตเศรษฐกิจ และ “ยาพิษ” ขององค์กรคลั่งตลาดเสรี ที่กดดันให้รัฐบาลกรีซตัดงบประมาณ จนคนตกงานทั่วประเทศและสภาพความเป็นอยู่ของประชาชนย่ำแย่ ไซรีซา สัญญาว่าจะเพิ่มงบประมาณรัฐเพื่อสร้างงานและรื้อฟื้นสวัสดิการ โดยเลิกจ่ายหนี้ให้ธนาคารของยุโรป

วิกฤตนี้เกิดแต่แรก จากการที่ธนาคารเยอรมันปล่อยกู้ให้ประเทศเล็กๆ ในสหภาพยุโรป (อียู) เช่นกรีซ ปอร์ตุเกส อิตาลี่ หรือสเปน เพื่อให้ประเทศเหล่านั้นซื้อสินค้าจากเยอรมัน พร้อมกันนั้นมีการสร้างฟองสบู่ในภาคอสังหาริมทรัพย์และภาคอื่นๆ และในที่สุดการปล่อยกู้กลายเป็นหนี้เสียเพราะผู้กู้จ่ายคืนไม่ได้ พอธนาคารสำคัญๆในสหรัฐและยุโรปเริ่มพังจากหนี้เสียแบบนี้ ก็เกิดวิกฤตเศรษฐกิจครั้งยิ่งใหญ่ทั่วโลกตะวันตกในปี 2008

หลังจากนั้นรัฐบาลต่างๆ ก็ก้าวเข้ามาอุ้มธนาคารด้วยเงินภาษีของประชาชนและด้วยการกู้เงินจากภาคเอกชน มีการกระตุ้นเศรษฐกิจบ้างด้วยการลงทุนของรัฐ แต่ในไม่ช้าทุกรัฐบาล ไม่ว่าจะในสหรัฐหรือยุโรป ก็กลับลำภายใต้คำสั่งของกลุ่มทุนใหญ่และการกดดันจากผู้คุมตลาดการเงิน เพื่อให้ใช้นโยบายเสรีนิยมกลไกตลาด นโยบายดังกล่าวระบุว่าหนี้ของภาครัฐที่เพิ่มขึ้นและมาจากการกู้ธนาคารเอกชนแต่แรก ต้องถูกลดด้วยการตัดสวัสดิการและงบประมาณรัฐ ผลคือการทำลายมาตรฐานการจ้างงาน ทำลายรัฐสวัสดิการหลายส่วน  และคนก็ตกงานเป็นล้านๆ สรุปแล้วประชาชนยากจนต้องอุ้มกลุ่มทุนใหญ่

ในสหภาพยุโรป กล่มทุนใหญ่ใช้องค์กร “ไตรภาคี” (Troika) ที่ประกอบไปด้วย ไอเอ็มเอฟ ธนาคารกลางยุโรป และสภาบริหารอียู เพื่อบังคับให้ประชาชนในกรีซ ยอมรับเผด็จการภายใต้นายกรัฐมนตรีที่เป็นนายธนาคาร รัฐบาลใหม่ลงนามในข้อตกลงที่จะตัดสวัสดิการและมาตรฐานการทำงานของประชาชนส่วนใหญ่ เพื่อจ่ายหนีคืนให้กลุ่มทุนใหญ่ในเยอรมันและที่อื่น ไตรภาคีเผด็จการนี้ได้รับการสนับสนุนจากพรรคฝ่ายขวาและพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย ซึ่งเป็นสองพรรคกระแสหลักของกรีซ ต่อมาสองพรรคนี้ก็ตั้งรัฐบาลใหม่เอง และต่อยอดนโยบายกลไกตลาดเสรีที่สร้างความทุกข์ให้ประชาชน

การที่พรรคการเมืองกระแสหลักในยุโรป ไม่ว่าจะเป็นพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย หรือพรรคของฝ่ายขวา สนับสนุนนโยบายที่ทำลายชีวิตประชาชนเพื่ออุ้มกลุ่มทุนและนายธนาคาร ทำให้เราเริ่มเห็นกระแสความไม่พอใจเกิดขึ้น เกือบทุกรัฐบาลไม่ว่าจะมาจากพรรคใดต้องออกไป เพราะประชาชนหมดความศรัทธา แต่ผู้ที่ได้ประโยชน์ไม่ใช่พรรคซ้ายเสมอ ในฝรั่งเศสและหลายประเทศในยุโรปตะวันออก พวกฟาสซิสต์กำลังเพิ่มคะแนนเสียง

เรื่องชี้ขาดที่ทำให้พรรคแนวร่วมซ้ายก้าวหน้าในกรีซ ได้คะแนนเสียงส่วนใหญา คือการต่อสู้นอกรัฐสภาของนักสหภาพแรงงานและขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคม ตั้งแต่ปี 2009 มีการนัดหยุดงานทั่วไปในกรีซหลายสิบครั้ง มีการยึดสถานที่ทำงานที่นายจ้างประกาศจะปิด และมีการออกมาต่อต้านพวกนาซีบนท้องถนนอีกด้วย

ทั้งๆ ที่เราควรดีใจกับผลการเลือกตั้งครั้งนี้ แต่เราต้องเข้าใจว่า ฝ่ายซ้ายทางเลือกอื่น ที่ซ้ายกว่า พรรคไซรีซา เช่นองค์กร “แอนตาซียา ต้านทุนนิยม” และสหภาพแรงงานต่างๆ จะต้องเคลื่อนไหวต่อสู้อย่างถึงที่สุดเพื่อห้ามไม่ให้ ไซรีซา ประนีประนอมขายตัวยอมจำนนต่อกลุ่มทุน

ปัญหาจากการยอมประนีประนอมของ ไซรีซา ต่อไตรภาคีกลุ่มทุน เป็นเรื่องที่น่าห่วง เพราะแกนนำ ไซรีซา กำลังเหยียบเรือสองแคม คือพยายามเอาใจประชาชนและตามกระแสความไม่พอใจ แต่ในขณะเดียวกันพยายามเอาใจกลุ่มทุนและสัญญาว่าจะตามกติกาของเขาเพื่ออยู่ต่อในสกุลเงินยูโร นอกจากนี้ ไซรีซา ไม่เคยยอมประกาศตัวว่าเป็นพรรคปฏิวัติเพื่อล้มทุนนิยม เพราะมีการผสมแนวคิดปฏิวัติและแนวคิดปฏิรูปเป็น “ยำใหญ่” ทั้งๆ ที่สื่อต่างประเทศชอบนิยาม ไซรีซา ว่าเป็น “ซ้ายสุดขั้ว” แต่ประชาชนกรีซเองมองว่าพรรคนี้เป็น “พรรคซ้ายธรรมดา”

ชัยชนะของประชาชนกรีซรอบนี้ ต้องพัฒนาผลักไปข้างหน้าด้วยการเคลื่อนไหวและนัดหยุดงานนอกรัฐสภา

คดียิ่งลักษณ์:โจรเผด็จการผิดกฏหมาย นำกฏหมายเถื่อนสร้างความชอบธรรมกับตนเอง

ใจ อึ๊งภากรณ์

การที่สภาเผด็จการ ที่แต่งตั้งโดยเผด็จการ เพื่อเผด็จการ ตัดสินคดีถอดถอน ยิ่งลักษณ์ ในเรื่องโครงการจำนำข้าว ไม่เกี่ยวกับโครงการจำนำข้าวแต่อย่างใด มันเป็นการนำกฏหมายเถื่อนมาเป็นเครื่องมือ เพื่อสร้างภาพเท็จ ว่าการกีดกันนักการเมืองพรรคเพื่อไทย “เป็นไปตามกฏหมาย” มันไม่ต่างจากการที่อภิสิทธิ์มือเปื้อนเลือดอ้างว่าการฆ่าเสื้อแดงที่ราชประสงค์ “เป็นไปตามกฏหมาย” และมันไม่ต่างจากการที่ทหารใช้กฏหมายเถื่อน 112 ในการเล่นงานกับนักประชาธิปไตย

สำหรับคนอย่าง อภิสิทธิ์ หรือ ประยุทธ์ การใช้กองกำลังฆ่าคนในขบวนการประชาธิปไตย “ไม่ผิด” แต่การนำโครงการจำนำข้าวเข้ามาใช้เป็น “ความผิดร้ายแรง”

และการหาเรื่องพยายามถอดถอนอดีตประธานรัฐสภาและประธานวุฒิสภา ในเรื่องการแก้รัฐธรรมนูญปี ๕๐ ที่ร่างมาโดยทหาร ก็เป็นการพยายามแช่แข็งเผด็จการ โดยส่งสัญญาณว่าทุกอย่างที่ทหารและพรรคพวกร่างมาในอดีตและกำลังร่างเพื่อใช้ในอนาคต ต้องจารึกเป็นหิน ต้องเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ตั้งแต่แก๊งประยุทธ์ ใช้ความรุนแรงในการทำรัฐประหารผิดกฏหมาย พร้อมกับการฉีกรัฐธรรมนูญทิ้ง ประยุทธ์และเหล่าประจบสอพลอ ในกรรมการเผด็จการทั้งหลาย ใช้เวลาออกแบบประชาธิปไตยจอมปลอมตามโมเดลพม่า รูปแบบของประชาธิปไตยเทียมนี้ คือการร่างรัฐธรรมนูญที่แช่แข็งสภาพไร้เสรีภาพ ทำลายพรรคการเมืองที่ประชาชนนิยม และจัดการเลือกตั้งให้เป็นละครตลกร้าย รัฐบาลไหนที่มาจากการเลือกตั้งในอนาคตจะได้ไม่มีอำนาจเพราะต้องถูกควบคุมโดยผู้ที่ไม่เคยมาจากการเลือกตั้ง และทั้งหมดนี้คือการปฏิรูปการเมืองภายใต้ตีนทหาร

คนไทยจำนวนมากที่คิดเองเป็น และผ่านประสบการณ์ของการยุบพรรคหรือการถอดถอนสิทธิทางการเมืองของฝ่ายไทยรักไทย พลังประชาชน หรือเพื่อไทย เราเข้าใจดีว่าพวกเผด็จการย่อมขยันหาข้ออ้างทางกฏหมายในการทำลายประชาธิปไตยและผลของการออกเสียงของประชาชน คงไม่มีใครหลงคิดว่าคดีของ ยิ่งลักษณ์ เกี่ยวอะไรกับโครงการจำนำข้าวแต่อย่างใด หรือมีความชอบธรรมทางกฏหมายแต่อย่างใด นักข่าวต่างประเทศที่สามารถวิเคราะห์การเมืองไทย ก็มีความเห็นแบบนี้ด้วย

แต่เราอาจต้องย้อนกลับไปดูโครงการจำนำข้าวของรัฐบาลพรรคเพื่อไทยสักนิด

การนำภาษีของสังคมมาอุดหนุนโครงการบางอย่าง เพื่อเป้าหมายในการยกระดับคุณภาพชีวิตของคนโดยเฉพาะเกษตรกรคนจน เป็นเรื่องที่ชอบธรรม ชาวนาเป็นกลุ่มที่ยากจนกลุ่มแรกๆ ในสังคมไทยที่ถูกละเลยมาต่อเนื่อง

โครงการรับจำนำข้าวของรัฐบาลเพื่อไทย เป็นการเพิ่มรายได้ให้กับชาวนาอย่างไม่ต้องสงสัย ถึงแม้ว่าจะมีคอร์รับชั่นในบางขั้นตอนเช่นการนำข้าวจากประเทศเพื่อนบ้านมาสวมสิทธิ์ หรือการขายข้าวราคาถูกมากๆ ให้กับนายทุนเพื่อเอาไปขายต่อในราคาเดิมเป็นต้น

ไม่มีใครเสนอว่าอดีตนายก ยิ่งลักษณ์ กระทำการคอร์รับชั่นเอง แต่มีการกล่าวหาว่าเขาไม่ไปห้ามการคอร์รับชั่นต่างหาก ในเรื่องนี้ถ้าจะลงโทษนายกรัฐมนตรีที่ไม่กำจัดการคอร์รับชั่น ก็คงต้องลงโทษนายกรัฐมนตรีทุกคนที่ผ่านมา รวมถึง ประยุทธ์ ด้วย

มีคนส่วนหนึ่งในสังคมที่มีอคติกับโครงการจำนำข้าว พวกนี้จะเป็นพวกคลั่งเสรีนิยมกลไกตลาด เช่น TDRI ที่มักจะหยิบประเด็นการขาดทุนของโครงการมาแสดงความไม่เห็นด้วย เพราะมองว่าถึงที่สุดแล้วรัฐบาลอาจจะเป็นหนี้มากขึ้น จุดยืนของประชาธิปัตย์และพวกที่คุมเศรษฐกิจภายใต้คณะทหารปัจจุบัน ก็ไม่ต่าง

พวกคลั่งตลาดเสรีเหล่านี้ มักมองว่ารัฐไม่ควรเอาเงินภาษีไปอุดหนุนโครงการต่างๆ ที่ก่อประโยชน์ให้กับคนในสังคมโดยเฉพาะคนจน แต่ถ้าเอาไปอุดหนุนคนรวย กองทัพ หรือสถาบันกษัตริย์ก็สามารถทำได้

การที่โครงการจำนำข้าวนี้ขาดทุน ถือว่าเป็นการกระจายรายได้ที่รัฐเก็บมา เพื่อช่วยชาวชนบทได้ แต่อีกส่วนหนึ่งของเงินที่ขาดไป มาจากแนวคิดเสรีนิยมกลไกตลาดของรัฐบาลเพื่อไทยแต่แรก ที่ไม่พยายามจะเพิ่มการเก็บภาษีจากคนรวย เพื่อเอามาอุดหนุนโครงการ ด้วยการคาดหวังว่าราคาข้าวในตลาดจะปรับตัวสูงขึ้น ซึ่งไม่เกิด เพราะทั่วโลกมีวิกฤตเศรษฐกิจ แต่รัฐบาลเพื่อไทยกลับเลือกไม่ปล่อยข้าวราคาถูกมากๆ ออกมาขายให้กับประชาชนคนจน สรุปแล้วโครงการจำนำข้าวของรัฐบาลยิ่งลักษณ์เป็นความคิดที่ดี แต่ไม่ดีพอ แต่นั้นไม่ใช่สาเหตุที่จะถอดถอน ยิ่งลักษณ์ หรือทำลายกีดกันพรรคเพื่อไทยในอนาคต

และทั้งๆ ที่เผด็จการต้องการให้เรามองว่า “ก้อนขี้” ที่มันกำลังขับออกมาในรูปแบบรัฐธรรมนูญใหม่ และการปฏิกูลการเมือง เป็นสิ่ง “ศักดิ์สิทธิ์” ที่แตะต้องไม่ได้ แต่คนไทยส่วนใหญ่ไม่มีวันเสียศักดิ์ศรีไปไหว้ก้อนขี้ดังกล่าว ในอนาคตเราจะต้องล้มผลพวงของเผด็จการให้หมด

Treachery

อย่างไรก็ตาม ทั้งๆ ที่เราควรประณามการถอดถอน ยิ่งลักษณ์ การทำรัฐประหารของ ประยุทธ์ และการปฏิกูลการเมืองหลังรัฐประหาร เราไม่จำเป็นต้องเชิดชู ยิ่งลักษณ์ ทักษิณ หรือเพื่อไทย เพราะแทนที่เขาจะนำการต่อสู้เคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย เขากลับหักหลังทรยศต่อขบวนการเสื้อแดง โดยแนะนำให้คนเสื้อแดงร่วมมือกับทหารเผด็จการ นี่คือสาเหตุสำคัญที่เราต้องจัดตั้งอิสระจากพวกนักการเมืองนายทุนเหล่านี้และแกนนำ นปช. ที่คล้อยตามการนำของทักษิณ

อิสลาม ในฐานะธงแห่งการต่อสู้

ใจ อึ๊งภากรณ์

ในยุคนี้ หลังเหตุการณ์ล่าสุดที่ปารีส มีการรื้อฟื้นแนวคิดปฏิกิริยาฝ่ายขวาของนักวิชาการสหรัฐชื่อ แซมมูล ฮันทิงตัน เรื่อง “ความขัดแย้งทางอารยธรรม” เพื่อมาบิดเบือนความคิดของชาวมุสลิมทั่วโลก บุคคลที่พึ่งเอ่ยถึงเรื่องนี้คือ นิโคลัส ซาร์โคซิ อดีตประธานาธิบดีพรรคฝ่ายขวาของฝรั่งเศส

ข้อเสนอเรื่อง “ความขัดแย้งทางอารยธรรม” เป็นการให้ความชอบธรรมให้กับสงครามที่รัฐบาลตะวันตกกระทำในตะวันออกกลาง มันเป็นการโกหกว่าตะวันตกมีอารยธรรมที่เน้นเสรีภาพ ในขณะที่สร้างภาพว่าคนมุสลิมเป็นคน “ล้าหลังที่ไม่เคารพเสรีภาพ” และอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ จอร์ช บุช ก็เคยพูดถึงเรื่องนี้ เพื่อให้สงครามแย่งชิงน้ำมันในตะวันออกกลาง ดูดีว่าเป็นสงคราม “เพื่อเสรีภาพ”

“ความขัดแย้งทางอารยธรรม” เป็นการมองข้ามการเหยียดสีผิวในสหรัฐและยุคทาส มันมองข้ามการเหยียดสีผิวและคนยิวในยุโรป มันมองข้ามประวัติการล่าอาณานิคม และมันมองข้ามสาเหตุที่สังคมตะวันตกหลายสังคมมีเสรีภาพในขณะนี้ เพราะเสรีภาพดังกล่าวเป็นผลพวงของการต่อสู้ของคนชั้นล่างที่ต้องสู้กับชนชั้นปกครองของตนเอง และทุกวันนี้เสรีภาพดังกล่าวกำลังถูกคุกคามจากรัฐบาลอย่างต่อเนื่อง

ในอดีต แซมมูล ฮันทิงตัน เคยเขียนงานเขียนวิชาการ เพื่อให้ความชอบธรรมกับการทำสงครามในเวียดนามโดยรัฐบาลสหรัฐ พอสงครามเย็นสิ้นสุดลง เขาหันมาหาความชอบธรรมให้กับสหรัฐต่อไปในตะวันออกกลาง

ประเด็นสำคัญคือทฤษฏี “ความขัดแย้งทางอารยธรรม” เป็นการบิดเบือนประวัติศาสตร์การต่อสู้ของสังคมมุสลิม มันปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงโดยสิ้นเชิง

ในความเป็นจริง กลุ่มคนที่ใช้ศาสนาอิสลามเป็นธงนำการต่อสู้ มีความหลากหลายทางความคิดเป็นอย่างมาก และไม่เคยโหดร้ายป่าเถื่อนกว่าสังคมตะวันตก สังคมคริสต์ หรือสังคมไซออนนิสต์ยิว และในอดีตอารยธรรมอิสลามก้าวหน้าและเสรีกว่าอารยะธรรมคริสต์ในยุโรปก่อนยุคทุนนิยมด้วยซ้ำ

การปฏิวัติอิหร่านปี 1979 มาจากความโกรธแค้นเจ็บปวดกับเผด็จการของพระเจ้าชาร์ที่สหรัฐอเมริกาคอยหนุนหลัง เกือบทุกส่วนของสังคมต่อต้านกษัตริย์ชาร์และสามัคคีภายใต้ธงอิสลาม เพราะฝ่ายซ้ายเสียชื่อและอ่อนแอ แต่พอ ชาร์ โดนล้ม ความขัดแย้งทางชนชั้น ระหว่างชนชั้นกรรมาชีพ นายทุนน้อยอนุรักษ์นิยม ปัญญาชนชาตินิยม เกษตกรรายย่อย ชนกลุ่มน้อย และคนจนในเมือง ก็ระเบิดขึ้น มีการแย่งชิงอำนาจกัน และในที่สุดซีกของ อายาโตลาห์ โคเมนี ชนะ และใช้อำนาจเผด็จการปราบปรามฝ่ายอื่น มันเป็นซีกอนุรักษ์นิยมที่ใกล้ชิดกับนายทุนน้อย มันไม่จำเป็นต้องจบแบบนั้น

ใน อัฟกานิสถาน รัสเซียส่งกำลังทหารไปหนุนผู้นำอุปถัมภ์ของตนเอง และเกิดสงครามกลางเมืองขึ้น โดยที่ฝ่ายต้านรัสเซียใช้ธงอิสลามเพื่อสู้กับ “คอมมิวนิสต์” พวกนี้ได้รับการหนุนจากประเทศซาอุ และสหรัฐอเมริกา แต่พอรัสเซียแพ้สงครามและถอนตัวออก หลายกลุ่มที่สู้ภายใต้ธงอิสลาม ก็หันมารบกับรัฐบาลต่างๆ ที่เข้าข้างสหรัฐอเมริกา และนำไปสู่การถล่มตึกเวอร์ลเทรดในนิวยอร์ค

องค์กร ไอซิล ที่กำลังรบกับตะวันตกในอิรักและซิเรียในปัจจุบัน เป็นผลผลิตของการทำสงครามของสหรัฐและการจงใจแบ่งแยกประชาชนระหว่าง “อิสลามชีอะ” กับ “อิสลามซุนนี” เพื่อความง่ายในการปกครอง

ศาสนาอิสลามไม่ได้นำไปสู่ความสามัคคีหรือการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแต่อย่างใด สงครามระหว่างอิหร่าน กับ อิรัก เป็นสงครามที่นองเลือดที่สุดในตะวันออกกลางในทศวรรษ 1980 เป็นสงครามระหว่างคนมุสลิม และได้รับการหนุนหลังจากประเทศมุสลิมอย่าง ซาอุ และซุดาน และสหรัฐอเมริกาอีกด้วย

ในความเป็นจริง คนจำนวนมากที่หันไปใช้ธงอิสลามในการต่อสู้ เป็นคนที่ผิดหวังกับขบวนการฝ่ายซ้ายที่เคยมีอิทธิพลในอดีต และตอนนี้เขาถูกกดขี่รังแกจากจักรวรรดินิยมในระบบทุนนิยมโลก อียิปต์ ตูนีเซีย อัลจีเรีย ตูรกี ลิเบีย อิรัก ซิเรียและอิหร่าน เป็นตัวอย่างที่ดี ชาวมุสลิมมาเลย์ในปาตานีก็เช่นกัน มันไม่ใช่ว่าอิสลามเป็นธงนำการต่อสู้หรือแนวคิดหลักมาตลอด

คนรุ่นใหม่ในยุโรปจำนวนมาก ที่เติบโตในครอบครัวมุสลิม กำลังหันไปยึดศาสนาเพื่อเป็นอัตลักษณ์ท่ามกลางการเหยียดสีผิว แต่รุ่นพ่อแม่ของเขาไม่ได้เน้นศาสนาแบบนี้ มันไม่ใช่สถานการณ์ที่คงอยู่มานานแม้แต่นิดเดียว

คำสอนในคัมภีร์กุรอาน มักถูกตีความเพื่อเข้าข้างตนเองโดยคนที่ต้องการลุกขึ้นสู้ เพราะมีประโยคที่กล่าวถึงความเป็นธรรมและการกำจัดการกดขี่ แต่พอกลุ่มอิสลามเริ่มได้อำนาจทางการเมือง เราจะพบว่าอุดมการณ์เรื่องความเท่าเทียมมักเริ่มจางหายไป และนักการเมืองมุสลิมพร้อมจะประนีประนอมและร่วมมือกับตะวันตกและกลุ่มทุนเสมอ ประเทศ ตูรกี เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน

และเนื่องจาก คัมภีร์ศาสนา ทุกศาสนา จะถูกตีความได้หลายด้านเสมอ ก็จะมีคนที่ปฏิบัติตามแนวอิสลามในลักษณะก้าวหน้าเสรี และคนที่ปฏิบัติตามแนวอิสลามในลักษณะล้าหลังเช่นการกดขี่สตรีเป็นต้น เราเหมารวมไม่ได้ ถ้าเราเหมารวมแบบนั้น เราอาจมองว่าคนไทยทุกคนเป็นสลิ่ม ที่ทนกับการวิจารณ์กษัตริย์ไม่ได้ หรือยอมมอบคลานต่อกษัตริย์และเผด็จการก็ได้ แต่มันจะไม่จริง

สรุปแล้วแนวคิดทางศาสนา หรือทางการเมือง ไม่เคยแช่แข็งหยุดนิ่งท่ามกลางโลกที่เปลียนแปลงตลอดเวลา คนที่มองว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจะไม่เข้าใจสังคมอิสลามหรือสังคมอื่นๆ และคนที่ท่องสูตร “ความขัดแย้งทางอารยธรรม” เพียงแต่เป็นคนที่บิดเบือนโลกจริง

ฝรั่งเศส “ดินแดนแห่งเสรีภาพ” จริงหรือ?

ใจ อึ๊งภากรณ์

หลังจากเหตุการณ์ฆ่านักวาดการ์ตูนที่วารสาร ชาลี เฮบโด เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว และการเดินขบวนประท้วงความรุนแรงดังกล่าวที่มีประชาชนออกมาหลายล้านคน คนไทยจำนวนหนึ่งตื่นเต้นและหลงเชื่อว่าฝรั่งเศสเป็น “ดินแดนแห่งเสรีภาพ” ที่มีการปกป้องเสรีภาพในการแสดงออก บางคนพยายามอธิบายว่านี่คือผลพวงของการปฏิวัติฝรั่งเศสและแนวคิดสาธารณะรัฐที่เกิดในยุค 1789

แต่คนที่เชื่อแบบนี้ตาบอดถึงลักษณะแท้ของสังคมฝรั่งเศส

ในยุคล่าอาณานิคมที่เป็นยุคแห่ง “ทุนนิยม” ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากการปฏิวัติฝรั่งเศส และหลังจากที่มีการก่อตั้งสาธารณะรัฐที่ไม่อิงศาสนา ประเทศฝรั่งเศสเข้าไปยึดครองดินแดนในทวีปอัฟริกาและเอเชียด้วยความป่าเถื่อน ในภูมิภาคของเรา ฝรั่งเศสเข้ามาปกครอง ลาว เขมร และเวียดนาม และใช้พวกเผยแพร่ศาสนาคริสต์เพื่อเป็นเครื่องมือในการสร้างสถานการณ์เพื่อก่อสงครามอีกด้วย ชาวเวียดนาม ลาว และเขมร ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสบังคับใช้แรงงานเหมือนไพร่ในไทย และฝรั่งเศสก็เป็นประเทศที่ริเริ่มสงครามเวียดนาม เพื่อสกัดกั้นเสรีภาพของชาวเวียดนาม

ใน อัลจีเรีย ฝรั่งเศสยึดครองสังคมมุสลิมนี้ด้วยความป่าเถื่อนเช่นกัน และมีการปราบขบวนการกู้ชาติอัลจีเรียด้วยความโหดร้ายทารุน ในปี 1961 เมื่อชาวอัลจีเรียในกรุงปารีสต้องการเดินขบวนเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส ตำรวจฝรั่งเศสก็ปราบอย่างหนัก มีการฆ่าชาวอัลจีเรียโยนลงแม่น้ำเซนกว่า 200 ศพ และจนถึงทุกวันนี้ไม่มีใครถูกลงโทษ และไม่มีการขอโทษอย่างเป็นทางการจากรัฐเลย

ที่น่าสังเกตคือ มือปืนที่ไปฆ่านักวาดการ์ตูน ชาลี เฮบโด เป็นคนที่เกิดในฝรั่งเศส แต่เป็นคนเชื้อสายอัลจีเรีย เขาเริ่มทนไม่ได้เมื่อเห็นพฤติกรรมป่าเถื่อนของสหรัฐที่ทรมานนักโทษจากตะวันออกกลางในสงครามอิรัก

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ชนชั้นปกครองฝรั่งเศสส่วนใหญ่สนับสนุนฮิตเลอร์กับพวกนาซี ในขณะที่ประชาชนจำนวนมาก โดยเฉพาะสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ มีการจัดตั้งเพื่อต่อต้านนาซีและฮิตเลอร์ เมื่อเยอรมันเข้ามายึดครองฝรั่งเศส เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสจำนวนไม่น้อยมีบทบาทในการส่งชาวยิวจากฝรั่งเศสไปตายในค่ายของนาซี

ในอดีต ในปี 1894 มีเรื่องอื้อฉาว เพราะชนชั้นปกครองฝรั่งเศสยัดข้อหาเท็จใส่นายทหารชื่อ “เดรฟัส” เพราะเป็นคนยิว

ในสมัยนี้ฝรั่งเศสยังทำตัวเป็นจักรวรรดินิยม โดยใช้กองกำลังแทรกแซงในหลายประเทศของอัฟริกาและตะวันออกกลาง ล่าสุดเมื่อปี 2013 ทหารฝรั่งเศสไปเปิดศึกกับกองกำลังมุสลิมทางเหนือของประเทศมาลี และสงครามนี้ยังไม่สิ้นสุด นอกจากมาลีแล้ว ฝรั่งเศสก็แทรกแซงทางทหารในลิเบียและซิเรียอีกด้วย

ภายในสังคมฝรั่งเศสทุกวันนี้ กระแสกเหยียดสีผิวและเชื้อชาติมาแรง พรรคการเมืองที่กำลังนำในโพล์ คือพรรค “แนวร่วมชาติ” FN ซึ่งเป็นพรรคนาซี นโยบายของพรรคเหยียดทั้งชาวยิว คนมุสลิม และคนสีผิวอื่นๆ

ก่อนหน้านี้รัฐบาลฝรั่งเศสออกกฏระเบียบห้ามไม่ให้นักศึกษามุสลิมในโรงเรียนสวมผ้าฮิญาบ โดยอ้างถึงรัฐธรรมนูญที่ไม่อิงศาสนา และในมหาวิทยาลัยชั้นนำ “ซอร์บอน” มีนักศึกษาถูกไล่ออกจากห้องเลคเชอร์ เพราะสวมผ้าฮิญาบ แต่ในขณะเดียวกันไม่มีการห้ามไม่ให้นักเรียนห้อยไม้กางเขนเป็นสร้อยคอ และบางโรงเรียนอนุญาตให้แม่ชีคริสเตียนเข้ามาได้

ในปี 2010 รัฐบาลฝรั่งเศสออกกฏหมายห้ามสตรีมุสลิมสวมผ้าคลุมหน้าบูร์กาหรือ niqab ในที่สาธารณะ และหลายคนก็โดนตำรวจจับ ผ้าคลุมหน้าบูร์กาหรือ niqab ต่างจาก ฮิญาบ เพราะปิดหน้าไม่ใช่แค่คลุมผม

French police and gendarmes check identity cards of women wearing full-face veils, or niqab, as they arrived to demonstrate after calls on the internet by Islamic groups to protest over an anti-Islam video, in Lille

เมื่อปีที่แล้วมีโรงเรียนทางเหนือของฝรั่งเศสที่ไม่ยอมให้นักเรียนกินเนื้อสัตว์ชนิดอื่น เมื่อมีหมูในเมนูประจำวัน เจ้าหน้าที่อธิบายว่าถ้าเด็กไม่อยากกินหมูก็ต้องกินผัก และในเมืองหนึ่ง ผู้ว่าฯไม่ยอมให้ชาวโรมา (ยิปซี) ฝังศพเด็กเล็กที่พึ่งเสียชีวิต

ทั้งหมดนี้คือภาพรวมของสังคมฝรั่งเศสที่เราควรทราบไว้ เมื่อเราพิจารณาเหตุการณ์ฆ่านักวาดการ์ตูนที่วารสาร ชาลี เฮบโด และการเดินขบวนที่เกิดขึ้นภายหลัง ปัญหาใหญ่อันหนึ่งคือฝ่ายซ้ายฝรั่งเศสไม่เข้าใจบทบาทของศาสนาอิสลามในการเป็นความเชื่อของผู้ที่ถูกกดขี่ มาร์คซ์ เคยเขียนว่า “ศาสนาคือหัวใจในโลกที่ไร้หัวใจ” นักสังคมนิยมมาร์คซิสต์อย่างเราจะคัดค้านศาสนาในลักษณะความเชื่อ แต่เราจะปกป้องสิทธิในการนับถือศาสนา และสิทธิของคนที่ถูกกดขี่ทุกคน เราไม่เห็นด้วยกับการก่อการร้าย แต่เราจะเข้าใจว่าต้นเหตุมันมาจากจักรวรรดินิยมและการก่อสงครามของรัฐบาลตะวันตก

ตอแหล “ฟิตเนส”

ใจ อึ๊งภากรณ์

คลิปวิดีโองานเซ็กส์ในฟิตเนส ที่กำลังแชร์กันไปทั่ว เปิดโปงความตอแหลของเผด็จการทหารในอีกแง่หนึ่งเมื่อเจ้าหน้าที่รัฐประกาศว่าจะมีการสอบสวน

ในความเป็นจริงนายทหาร นักธุรกิจ และข้าราชการชั้นสูง ในวัยกลาง มักจะซื้อเพศสัมพันธ์จากสตรีอ่อนวัยที่ยากจนกว่าตนเองเป็นประจำ ในงานเลี้ยงทหารก็มักจะมีสาวเปลือยที่มาแสดงร่างตนเองท่ามกลางชายใส่เครื่องแบบ

เจ้าฟ้าชายไทยก็ขึ้นชื่อมานานในการนำภาพเปลือยของแฟนตนเองไปโชว์ให้ชาวโลกดู

ลึกๆ แล้วสิ่งที่เผด็จการทหารและชนชั้นปกครองไทย “รับไม่ได้” ไม่ใช่พฤติกรรมที่ไม่เคารพสตรีแบบนี้ หรือพฤติกรรมที่มองว่าคนธรรมดาถูกซื้อเพื่อมาทำอะไรก็ได้ นั้นไม่ใช่ปัญหาถ้าไม่ประกาศออกมา และมันเป็นทัศนะของคนชั้นสูงไทยมาตลอด สิ่งที่เขารับไม่ได้คือการเปิดเรื่องนี้ออกมาในที่สาธารณะ เพราะเผด็จการมือเปื้อนเลือดของไอ้ยุทธ์มันกำลังขยันสร้างภาพเท็จว่ามันเต็มไปด้วยศีลธรรมและความดี

เราก็ทราบดีว่าเผด็จการทหารชุดนี้ตรงข้ามกับความดีงาม นอกจากการไม่เคารพสตรีแล้ว พวกมันมองว่าการเข่นฆ่าเสื้อแดงที่รักประชาธิปไตย “ไม่ผิด” เขามองว่าการจ่ายเงินเดือนสูงๆ จากหลายๆ ตำแหน่งให้ตนเอง “ไม่เป็นการคอร์รับชั่น” เขามองว่าการปล้นอำนาจอธิปไตยและเสรีภาพจากประชาชนผ่านรัฐประหาร “ไม่ผิด”และพวกมันมองว่าการโกหกในทุกเรื่องเป็น “เรื่องดี”

แต่ถ้ากลับมาเรื่องงานเซ้กส์ในฟิตเนส จะมีบางคนสงสัยว่า “มันผิดตรงไหน”? สำหรับชาวสังคมนิยม การที่ชายรวยอายุวัยกลาง ซื้อเซ็กส์จากสาวๆ อายุน้อย เป็นเรื่องน่ารังเกียจและไม่เป็นการเคารพสตรี

ถ้ามันมีงานเซ้กส์ที่ทุกฝ่ายยินยอมเพราะชอบหรือรักกัน และไม่มีการซื้อขายร่าง เรื่องแบบนี้จะไม่ผิดอะไรทั้งสิ้น ไม่ว่าผู้ใหญ่แต่ละคนจะอายุเท่าไร และไม่ว่าแต่ละคนจะเป็นเพศไหนด้วย แต่ถ้าเป็นงานแบบนั้นพวกถือศีลธรรมจอมปลอมก็จะออกมาด่าว่าเป็นการ “มั่วเซ็กส์” และคำด่าจะพุ่งไปที่ผู้หญิงเป็นหลัก เพราะในไทยมีผู้หญิงดี กับผู้หญิงขายบริการ… ประเทศเราตอแหลและสองมาตรฐานมานาน